Кеневич С.

КЕНÉВИЧ (Kieniewicz), Стефан (р. 20.XI.1907) – польск. историк, проф. Варшавского ун-та, зам. директора Ин-та истории Польск. АН (с 1957). Специалист по истории польск. обществ. движения в 19 в. в землях, находившихся под властью царской России, Пруссии и Австрии, а также среди польск. эмиграции. К. – один из осн. авторов и соредакторов 2-го тома "Истории Польши" ("Historia Polski", Warsz., 1959–60), посвящ. периоду 1764–1864, и многотомной сов.-польской публикации док-тов "Восстание 1863 года". Труды К. дважды отмечены Гос. премией.

Соч.: Społeczeństwo polskie w powstaniu poznańskim 1848 roku, Warsz., 1935, nowe wyd., Warsz., 1960; Adam Sapieha, 1828–1903, Lwоw, 1939; Konspiracje galicyjskie, 1831–1845, Warsz., 1950; Ruch chłopski w Galicji w 1846 roku, Wr., 1951; Sprawa włościańska w powstaniu styczniowym, Wr., 1953; Warszawa w powstaniu styczniowym, 2 wyd., Warsz., 1956; Legion Mickiewicza 1848–1849, Warsz., 1957; Samotnik brukselski. Opowieść o Joachimie Lelewelu, Warsz., 1960; Miеdzy ugodа a rewolucjа. (Andrzej Zamoyski w latach 1861–62), Warsz., 1962; Dramat trzeźwych entuzjastоw. O ludziach pracy organicznej, Warsz., 1964.