* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
—
67 —
tier Yolksetymologie umgebildct aus die G o t t l i c h k e i t , Gottheit, боже bozy gtosc = asl. bozijb glasi.ci., ственность, божество, Gottes Yerkiindcr, Gottes Stimme; ^ б г ? ш ? u. seltener (нзрьдка тоже) vgl. Chojnan: glosc) bozejme u. dial, auch (и діал. ein mytbisches Weson (niichtliтоячс) bozeme (zusgez. aus w b6ze ches Gespenst), das sich m i t wehjrue: von Ъбіу & me; mit dem Ton klagendcr Stimme gewohnlich bei auf der zweiten Silbe) N a c h t warnend vernehmen liisst, Adv.: i n Gottes Namen, Adieu! съ die personifizicrtc Gottesstimme, Богомъ, прощаііте! der Abschiedsgruss, этническое существо (vgl. Cerny, Myth. aber in der Niederlausitz (anders als in Byt. S. 50 f.): bdzatosc p+aco, die der Oberlausitz) nur der Gruss des Gottesstimme weint d. h. liisst sich Zuriickbleibenden zum Weggehenden warnend unter Wehklagen horen; tam auf dessen vorausgehenden Abschieds tak tesni ak bozatosc, dort wehklagt es gruss: wdstati (wdstariso) z Bogom! Gott so wie die Gottesstimme. befohlen! 2 bozatosc, i. f. = bozalosc, s. ob. b6zeme, ego, n. & bozejme, ego, n. §bozawka, i . f. (abg. v. bozy; Nek., w. (subst., Adv. b6zeme) (irz.-D.) das Lebewohl, Y a l e t ; der A b schiedsgruss; der Abschied; npo1) die bigotte Frauensperson, свя щаніе; отходъ; mi mo bdzemego (Br. C. тоша; 2) eunieist оиыкн.: das einfaltige, 02, 39), ohne. Abschied (zu nehmen). ohne Adieu (zu sagen); ja musym hys gleichgultige, saumseligc Weib, tam bdzeme gronit, ich muss hingehen, лпцем?рка. Abschied zu nehmen. fbozc, a. m. (Chojn.; asl. *bozbci>, cech. bozko, Dem. zu bozo, s. d. bozec & buzek; vgl. poln. bozek) der (iotze, пдолъ. fbozny, a, e (Moll.; asl. *Ьогьпъ) bozcyckas (-am. -as: Yb. impf. den. v. gottlich, божескій, боліііі; bdzne wusta (Moll. Gs. 28), Gottes Muntl. bozcycko. Uspr.) fortwiihrend moj bozcycko, moj bozo mit Dem. bozko & bdzycko & bozcyk, m6j bog sagen bz. rufen, bozcycko (eig. Voc. sg. v. bog und беспрестанно повторять «Боже мои»; den Dem. bozk, bozyck, bozcyck) wdna tak welgin bdzcycka (Sprwd.), sie Interj.: leider, leider Gottes! eft jammert soviel. Боже, ахъ Боже мой! och bdzo! acb Gott, ach wehe! bdzo bdzko bdzycko! bozcycko, Dem. zu bozko, s. bozo. (Uspr.). ach leider leider Gottes! och, bozcyk, a. m. (Dem. v. bog; Uspr.) bdzko, bdzko! о Schade! och bdzycko, nur im Ausruf (только какъ восклпoch lejdarasko (Smol. 142), ach lieber цаніе): mdj luby bdzcyk! mein lieber Gott, ach grosses Leid! och о me lejdyr Gott! bdzcycko! (Smol. 25), wehe о wehe mein bozegodla (aus bozego [sc. mena] dla lieber Gott! st. bogadla bz. bogala) Adv.: um Gottes Naniens willen, bozy, a, e (asl. bozijb, os. cech. bozi, um Gottes W i l l e n . во имя Бога, poln. bozy, polb. buze, kas. boezi) ради Бога: bdzegodla ho kus kleba Gottes, g o t t l i c h , божій; bdzy syn, psosys (Vlsl). um Gottes willen um ein Gottes Sohn; bdzy wird nicht nur in Stiick Brot betteln. der kirchlichen Sprache, sondern auch in der gemeinen Kcde gern zu alien fbozejetwo, a. n. (v. bog; Moll. Gs. 3) 5*