* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
392 Удивительный. У единен!е. что satisfacere alcui de alqa re; требовать у-шя res repetere; я получить уд. satisfactum mihi est. Удовлетворительный idoneus (годный); in que acquiescas (чъмъ. можно удовольствоваться); probabilis. Adv. satis bene; satis probabiliter; iuste. Удо влетворять satisfacere (alcui); respondere (alcui или alcui rei—соответствовать); чело въкъ, котораго трудно у-рить homo difficiliset morosus; уд. кого за нанесенныя обиды satisfacere alcui de iniuriis inlatis; уд. не нависть, страсть odium, cupiditatem explere. У д о в л е т в о р я т ь с я чъмъ acquiescere i n alqa re; contentum esse alqa re. Удовольств1е voluntas; delectatio, oblectatio (забава, наслаждеше); для y-Bia delectationis или voluptatis или animi causa; доставить кому уд. alcui voluptatem parare, чъмъ ниб. gratum facere alcui alqa re; что ниб. м е н доетавляетъ уд. alqd me delectat, oblectat; alqd mihi voluptati est; voluptatem ex alqa re capio или percipio; мне доетавляетъ уд. съ неопред- накл. iuvat me съ inf.; нахо дить уд. въ чемъ se delectare, se oblectare, delectari, oblectari alqa re; voluptatem ex alqa re capere, percipere; выразить кому свое уд. laudare, collaudare alqm, относит, чего probare alqd; съ у-в1емъ lubens, l i benter; съ величайшимъ уд. lubentissime; summa voluptate; съ у-в1емъ вспоминать о чемъ alcis rei recordatione frui; къ моему большому уд. cum magna mea voluptate; ко всеобщему уд. cunctis approbantibus; cum omnium laude. Удовольствоваться см. удовлетворяться; уд. тЬмь, что... satis habere съ inf. У д о д ъ upupa, У д о с т о в е р е ш е confirmatio, fides. У д о с т о верять fidem facere, afferre alcui rei; (fide) confirmare съ асе. с. inf. Удостове риться въ чемъ cognoscere, intellegere, sentire alqd, ace c. inf. Удостоивать = считать кого достойным* чего dignum habere или ducere, iudicare alqm alqa re; fdignari (у Циц. только съ страдат. значен.); не удостоить кого и взо ра *alqm ne aspicere quidem; у-ить кого награды alqm praemio afficere. Удостоиваться dignari (alqa re). У д о ч к а hamus; ловить рыбу у-кой см. удить; забросить у-ку см. 2 забрасывать 2. Удручать deprimere, affligere; frangere; conficere (me maeror lacerat et conficit; con fectus curis, aetate, senectute, vulneribus). У д у ш л и в ы й , уд. жара calorum molestiae, calores. У д е л ъ см. участь; неблагодарность уд. сего Mipa *nemo pro beneficiis deoeri putat gra tiam. У д е л я т ь tribuere alcui alqd, conce dere alcui alqd; imperiire alcui alqd (tantum laudis; alqd temporis huic studio); уд. ко му изъ чего ниб. impertire alcui de alqa re. У е д и н е ш е solitudo (какъ место и какъ со стояше); locus solus иди desertus (уединен ное место); жить въ у-нш i n solitudine v i vere, vitam solitariam &agere; hominum сое- minus, contineri non possum quin; едва могу у-жагься, чтобы не... v i x me contineo quin; уд. на чемъ, напр. на своемъ мьств locum tenere, противъ враговъ vim, impetum ho stium sustinere; уд. въ милости у кого gratiam alcis retinere. Удивительный mirus, mirificus (чудный, необыкновенный);=достойный удивлешя m i rabilis, admirabilis, mirandus, admirandus; divinus (соб. божественный); у-нымъ обра зомъ mirandum i n modum; не у-но, что... non est mirum, поп est quod miremur съ асе с. inf., съ quod; у-но было бы, если бы не... mirum ni съ conj.; и не у-но пес mirum est; у-но какъ mirum quantum (безъ вл1ян!Я ва наклонеше сказуемаго, Liv.); уд. (странный) у него характеръ mirahiliter moratus est. Adv. mirabiliter, mirum i n mo dum. У д и в л е н ! e admiratio (omnium nostroram); съ у-шемъ mirabundus; admirans, предъ чъмъ alqd; съ у-н1емъ спрашивать mirari съ следующим* косвенн. вопросомъ; къ великому у-вю всъхъ magna cum admiratione omnium; достойный удивлешя см. удивительный; возбуждать уд. admirationem habere, movere. У д и в л я т ь i n admiratio nem convertere, conicere, admiratione affi cere. alcui admirationem movere; удивлен ный mirabundus; admirans, чъмъ alqd. У д и в л я т ь с я mirari (alqd); admirari (alqd, de re); уд., что... mirari. admirari съ асе. с. inf., quod; удивляюсь, почему... miror qnare, eius r e i quae causa sit; admiror cur; удивляюсь, какъ miror quomodo, unde, qua ratione; admiror quo pacto, unde. У д и л о , обыкн. множ. ч. удила frenum (узда). Удить piscari или pisces namo сареге. У д л и н я т ь longiorem reddere (alqam rem); producere (протягивать, и въ произношенш). У д о б н ы й commodus (годный, подходяшдй для достижешя чего ниб., напр. commodius anni tempus; также представляющей удобства); opportunus (tempus, locus, portus); idoneus, aptus; = незатруднительный expeditus (via, iter); aequus (о месте и времени; locum aequum ad dimicandum dare: locus satis aequus agendis vineis erat; et tempore et loco aequo instructus); bonus (domicilium); также посред. suus (подходящШ); выждать у-наго для кого времени commodum alcis exspectare; уд. случай opportunitas (alcis rei), см. также случай 3. Adv. commode (na vigare), non moleste; opportune; apte; bene (habitare); expedite; очень уд. peropportune, percommode, optime. Удобоваримый facilis ad concoquendum. Удобоисполни мый factu facilis; promptus ad efficiendum; быть у-нымъ facultatem habere. Удобо понятный facilis ad intellegendum м и intellectu; expeditus, apertus (ad intellegen dum). У д о б р я т ь см. удабривать. У д о б с т в о commoditas (domus, vitae); oppor tunitas (loci). У д о в л е т в о р е ш е satisfactio; дать кому уд. satisfacere alcui, (о народе) res reddere, за