* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
— 93* — наававю лошади въ народ. п?сн&: Па пр1явна Коня Карам&на, Киви~ са сн но б&Ьли друмове. М. 1 7 3 . К а р а о т и л ъ * см. каранфилъ. К а р а м ъ гл. дл. со аиачешемъ „привожу въ движение 1) гоню, по гоню (особенно про скотг): Овпде-ты да ся карать, Д&Ьто сд вече миндли и пасли говеда. Л". Д . 1 8 7 3 р . 2 7 6 . Tf рчин ми кАра клета. робйня Люто ш ка-ра по люта слана. Д . 37, 1 — 2 . 2) погоняю, правлю: Слуга-та, който ейди ртгорЬ и кара конътъ. Л. Д . 1876 р . 70* Ази щ* кочия да карамъ. Д . 17, 1 3 1 . 3) везу, повезу: Единъ селянинъ кара еЪно. Л. Д . 1875 р . 1 6 1 . Дружина вйрна, вговорна! Кой на к*де е, да доде, Да земи тешко иманк,, Кой цолко ноже да дигне, Азе ща съ кола да карамъ. М. 1 6 6 . 4) привожу (приведу) въ движете: Вода вара де сятин* витла воденица. Л. Д . 1869 р . 1 8 7 . Ёдна само парна машина кара отъ G00 до 800 станове. Л. Д . 1 8 7 3 р . 195. 5) веду, продолжаю (напр. работу, тъеню, сказку): Глупавый орачь все но старо си кара работд-тд. Л. заставляю, принуждаю; иобуждаю: Ако обстоятелствата карать нЬкога да ся занимава късно вечерь. Л. Д. р. Амй ме кйра да му гбтвмь (топла обЬда), Царсшя еннъ кара много циганина да влезе вовъ вдбела да извади вода. Ц. 2 4 8 . 1езуити-гЬ каратъ омраза-та да хване коренъ въ на родътъ. Л. Д . 1876 р . 2 6 . 7) Наставляю, руковожу: Учи ме, майко, Карай ме, Какъ да Бояна пограбамъ. Ж . 1 8 5 . Ей Малино Гянешанко, Гянешанко вражка щерко! Кого майка каре, уче, Кого врага ке науче? М. 4 3 9 . 8) браню, ругаю; вйбраню, выругаю: Мори моме мало, що те майка кара? Се на квечерина, нн на една доба, на едшо саатъ? М. 3 9 0 . Каранфйлке, кйра лп та мйма? Не ма кАра, нал& ма рало б^ди. К й р а (ма) н а в ъ н ъ гл. дл. безлт. (меня) слабитъ, просла бить: Ако болника кара навънъ чясто, то да му ся дава памйсто птербетъ вода отъ варенъ орисъ. Л. Д . 1874 р . 8 3 . К а р а м ъ са н и к о м у гл. дл. браню, ругаю; выбраню, выругаю: А кара ли ти ся д&Ьдо духовннкъ? 3. 2 0 9 . Не карай ну са. 3. 2 4 2 . Н & р а м ъ са с ъ та к о г о гл. дл. бранюсь, ссорюсь; побранюсь, поссорюсь: Понеже rin царове чясто ся карали по между си, то народъ-тъ не знаилъ кого да слушя. J . 60. Другы ся карать помежду ся. Л. Д . 1871 р . 1 7 2 . К а р а н е с. с, ссора, несогласие; брань: Най много отъ всичко повредило Герианш каранЪ-то Хснриха IV-го съ папа-та. J . 1 7 8 . Кара(н)*ИДЪ (qarenfil et qarenful, 8 . а. p. t 1 . (Hrofle 2 . Oeillet) с. м. 1) гвоздика (пряность и цв&Ьтокъ—di an thus earyophyllus): Във шербета тбп каранфйл. Д . 6 8 , 8 . Иаунл с& распеале по цдрвени карафили. М. 4 3 4 . Сахарна-та тръстика, черный шшеръ каранфилъ 60*
а
Д .
1 8 7 3 г
6 )
1 8 7 3
7 4 .
Д .
6 3 ,
1 1 — 1 4 .