* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
ДЕСОРБЦИЯ
84 Вымярэнні праводзяцца на спецыяльным апара це – дэры ватог рафе. ДЭСОРБЦЫЯ – вылучэнне рэчываў, паглынутых цвёрдымі і вадкімі целамі, у знешняе асяроддзе. З’яўляецца працэсам, адваротным сорбцыі. Як тэхна лагічны працэс ажыццяўляюць рознымі спосабамі: ваку у му юць, прадзімаюць сарбент гарачым павет рам, інш. га замі ці пераг рэтай вадзяной парай, пракаліваюць, прамываюць яго раствара льнікамі. ДЭСТРУКЦЫЯ – разбу рэнне струк ту ры рэчы ва. Часцей за ўсё гавораць пра Д. па лімераў, змазак і інш. ДЭТА НА ЦЫЙ НАЕ НА НЯ СЕННЕ ПАКРЫЦЦЯЎ (ВЫБУ ХОВАЕ НАНЯСЕННЕ ПАКРЫЦ ЦЯЎ) – спосаб нанясення пакрыццяў, пры якім наносны дысперсны матэрыял транспартуецца да апрацоў ваемай паверхні з дапамогай ударнай хва лі. Хва ля, што ўзнікае ў выніку выбуху сумесі га заў (ацэтылену, вадароду і інш.) з кіслародам і нясе часціцы наноснага матэры я лу, ру хаецца з хуткасцю да 10 000 м/с. У выніку саўдару часціц з паверхняй вы лу чаецца цеп лыня, якая садзейнічае ўтварэнню трывалага счап лення часціц з падложкай і паміж сабой. Дазва ляе ат рым ліваць бяспорыстыя пак рыцці з матэры я лаў з тэмперату рай плаўлен-
лиза и термогравиметрии. Измерения производятся на специальном аппарате – дериватографе. ДЕСОРБЦИЯ – выделение веществ, поглощенных твердыми и жидкими телами, во внешнюю среду. Является процессом, обратным сорбции. Как технологический процесс проводят различными способами: вакуумируют, продувают сорбент горячим воздухом, др. газами или перегретым водяным паром, прокаливают, промывают его растворителями. ДЕСТРУКЦИЯ – разрушение структуры вещества. Чаще всего говорят о Д. полимеров, смазок и др. ДЕТОНАЦИОННОЕ НАНЕСЕНИЕ ПОКРЫТИЙ (ВЗРЫВНОЕ НАНЕСЕНИЕ ПОКРЫ ТИЙ) – способ нанесения покрытий, при котором наносимый дисперсный материал транспортируется к обрабатываемой поверхности с помощью ударной волны. Волна, возникающая в результате взрыва смеси газов (ацетилена, водорода и др.) с кислородом и несущая частицы наносимого материала, движется со скоростью до 10 000 м/с. В результате соударения частиц с поверхностью выделяется тепло, способствующее образованию прочного сцепления частиц с подложкой и между собой. Позволяет получать беспористые покрытия из материа-