* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки

ГРАФИТОВЫЕ ВОЛОКНА 77 суст ракаецца ў выглядзе асобных праслоек ці су цэльных мас. Сінтэтычны Г. можа быць ат рыманы шляхам нагрэву ант рацыту да 2200 °С у прысутнасці ката лізатара дыяксіду крэмнію. Адрозніваюць наступныя віды: серабрысты (крышталічны), скрытак рышта лічны, тыгельны і элементны. У тэхніцы выкарыстоў ваюць таксама алоў кавы і ка лоідны Г. Парашкі Г. уводзяць у склад парашковых антыфрыкцыйных матэрыя лаў у якасці цвёрдай змазкі і фрык цыйных парашковых матэры я лаў у якасці стабілізатараў трэння. Выкарыстоў ваюць таксама пры ат рыманні жа лезных парашкоў і ў якасці сыравіны для сінтэзу алмазаў. ГРАФІТЫЗАЦЫЯ – утварэнне (вылучэнне) часціц графіту ў структу ры мета лічных сплаваў. Адбываецца пры павышаных тэмперату рах у карбідаў т рыма льных сплавах, карбіды якіх пры атмасферным ціску нестабільныя, ці ў сплавах, пе ра на сы ча ных вугля родам пры зацвярдзенні і да лейшым ахалоджванні. Чым вышэй тэмпература, тым большая хуткасць утварэння графіту. ГРАФІТАВЫЯ ВА ЛОК НЫ (ВУГЛЯРОДНЫЯ ВА ЛОКНЫ) – валокны з графітападобнай структурай. Ма юць турбаст рат ную, г. зн. ра зу парадкаваную ў адным крышта лег рафічным нап рамку структуру. Аднак мяркуецца, што пры пэў- роде встречается в виде отдельных прослоек или сплошных масс. Синтетический Г. может быть получен путем нагрева антрацита до 2200 °С в присутствии катализатора диоксида кремния. Различают следующие виды: серебристый (кристаллический), скрытокристаллический, тигельный и элементный. В технике используют также карандашный и коллоидный Г. Порошки Г. вводят в составы порошковых антифрикционных материалов в качестве твердой смазки и фрикционных порошковых материалов в качестве стабилизаторов трения. Используют также при получении железных порошков и в качестве сырья для синтеза алмазов. ГРАФИТИЗАЦИЯ – образование (выделение) частиц графита в структуре металлических сплавов. Происходит при повышенных температурах в карбидосодержащих сплавах, карбиды которых при атмосферном давлении нестабильны, или в сплавах, пересыщенных углеродом при затвердевании и дальнейшем охлаждении. Чем выше температура, тем больше скорость образования графита. ГРАФИТОВЫЕ ВОЛОКНА (УГЛЕРОДНЫЕ ВОЛОКНА) – волокна с графитоподобной структурой. Имеют турбостратную, т. е. разупорядоченную в одном кристаллографическом направлении структуру. Однако предполагается, что