* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
Свиданье. С в и д а ш е congressus; иметь ночныя с. съ къмъ ниб. nocturaos cougressus cum alqo habere, тайныя clam inter se convenire; на значить с. кому ниб. tempus locumque con stituere cum alqo; придти къ назначенному с. venire ad constitutum; «ъсто с-шя locus ad conveniendam dictus. Свидетель 1) присутствующий или присут ствовавшей при чемъ ниб. testis; arbiter (очной, слышавший собственными ушами, также testis qui se audisee dicit или dixit); auctor (на кого можно ссылаться); быть с-лемъ при составлении завещания testa mento scribendo testem adesse, зрелища v i dere spectaculum, великихь событий magois rebus adesse или interesse; no удалении с-лей, безъ с-лей arbitris remotis, omnibus arbitris procul amotis; sine arbitrio или ar bitris; sine auctoribus; я самъ быль с-лемъ, какъ онъ упалъ ipse vidi eum cadentem, какъ онъ говорилъ fpse ducentem audivi. 2) свидетельствуюптШ что ниб. testis (при чемъ alcis rei); брать кого въ с-ли alqo te ste u t i ; призывать въ с-ли testari; contestaru (deos hominesque), obtestari (deum hominumque fidem, Liv.): въ судебном* дълъ antestari alqm, alqm testem citare (alcis rei, i n alqd); представить с-ля testem dare, edere, proferre, producers adhibere alqm; выступить, явиться с-лемъ testem prodire, esse, testem in medium venire, (дать пока зание) testimonium dicere, за кого ниб. te stem surgere ab alqo или testimonium d i cere pro alqo, противъ кого ниб. testem prodire i n alqm, testimonium dicere in или adversus, contra alqm; сказать, показать въ качеств^ с-ля pro testimonio dicere; ссы латься на кого какъ с-ля testificari alqm. Свидетельница testis; см. также свиде тель. Свидетельский, с. показаше testi monium; pi. также verba ИЛИ dicta testium. Свидетельство testimonium (alcis rei — чего ниб.); auctoritas (авторнтетъ, важное с , особ, писателя); indicium (признак*); дать кому с. testimonium alcui dare, impertire, письменное testimonium scribere; при вести чье с. alqo auctore u t i ; no твоему с. te auctore, te iudice, te teste; no с-ству Ливия auctore U v i o ; ut dicit, ait, scribit, narrat Livius; это с. Ливш не вёрио, не точно illud, quod apud L i v i u m legimus, non recte se habet; illud Livius parum accurate scribit; с-ства писателей такъ расходятся, что... adeo variant auctores, ut... (Liv.). Свидетельствовать testem esse, testari, testificari; testimonium dicere, pro testimo nio dicere; memoriae prodere, auctorem esse (о писателе); история свидетельствует* me moriae proditum est; (о предм.) с. о чем* alcui rei testimonio или testimonium esse; confirmare alqd. С в и н е ц * plumbum. С в и н и н а (саго) suilla или porcina; не есть с-ны sue abstinere. С в и н о п а с * subulcus. С в и н ц о в ы й plumbeus. С в и н ь я sus; молодая porcus. Сводить. 333 С в и р е л ь fistula. Свирепость furor, saevitia. Свирепство вать fiurere; saevire (также ventus); болезнь свирепствует* среди простого народа vis unorbi vagatur per ignota capita; война сви репствует* въ какой наб. стране terra bel lo ardet или flagrat; всюду свирепствует* война omnia bello flagrant; свирепствует* голод* est fames. С в и р е п ы й см. жестокш; о взоре, виде trux, truculentus, torvus. Свирепеть furore incendi или inflammari; ira incendi или exardescere. Свистать sibilare. С в и с т * sibilus. С в и т а comitatus; comites; с. отправляющагося въ провиащю правителя cohors, соиtubernium, contubernales; с. царя delect! (principum atque amicorum): императора comitatus; также описательно qui- sunt cum alqo, quos alqs secum ducit; qui alqm sequuntur или comutantur или sequi, comitari solent; одинъ изъ чьей ниб. с-ты comes; находиться въ чьей с-тЬ alqm comitari, se qui, sectari. С в и т о к * см. сверток*. Свихивать см. вывихать. С в о б о д а 1) = свободность от* чего ниб. vacatio, от* повинностей immunitas, от* занятий otium; на свободе i n otio. 2) не зависимость (гражданская и политическая) libertas; дать, даровать кому с-ду vindicare alqm i n libertatem, пленнику captivum libe rum dimittere, e vinculis emittere, рабу servum manumittere; дать кому с-ду въ чем* potestatem alcis rei facere, permittere alcui; дать кому полную с-ду делать что наб. alcui integrum dare с* inf.; предоста вить кому во всемъ с-ду действии ounnia alcui libera servare; любяшДй с-ду libertatis amans; impatiens alieni arbitrii; война за с. *bellum ad libertatem tuendam или recuperandam susceptum; с мысли lingua mensque libera. С в о б о д н о м ы с л я н и й libere sentiens de alqa re, напр. с. республика нец* libere sentiens de re publica. С в о бодный liber, solutus (ничемъ не связан ный, неограниченный, независимый), liber et solutus; ingenuus (родивппйся отъ сво бодных* родителей); с. отъ чего ниб. va cuus ab alqa re, alqa re (curis, negotiis); c. отъ занятш также otiosus; с. отъ повинно стей immunis; с. время tempus ab. opere или negotiis vacuum; otium; tempora subseciva (время оставшееся отъ занятШ); иметь с доступъ къ кому ниб. patet mihi aditus ad alqm; я свободенъ дЬлать что ниб. liberum unihi est, mihi licet facere alqd. Adr. libere (dicere, loqui — откровен но, не стесняясьХ otiose (безъ занятш); facile (легко). Свободомыслие libertas; animus Uber, ingenii libertas. Сводить, свести 1) соб. а) кого с в е р х у в н и з * deducere- b) кого куда ниб. см. отводить, с) кого съ кемъ (на состязание) comparare ИЛИ componere alqm cum alqo. 2) парен. = стягивать contrahere (membra, collum); с. кого во гробъ, въ могилу alcui