* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
58 Весить. ВъпхДй. fidia, схабье infidelitas; nulla fides; (нарушеше вещахъ), alqo loco et numero esse apud alqm, клятвы) periurium; жаловаться на чье в. ассиnumerum obtinere apud alqm (о лицахъ); sare fidem alcis. 2) в е р о л о м н ы й посту имЬть (очень) большой в. у кого, для кого покъ infidum facinus. В е р о т е р п и м о с т ь см. multum auctoritate posse или valere apud терпимость. Вероятге — приняие чего за alqm. (о лицахъ), magnum pondus habere или истину fides; auctoritas; заслуживавшей в-Пя maximi ponderis esse apud alqm (о вещахъ); dignus cui credatur. fide dignus; fidus; cerдля меня больше веса имеетъ мнеше Цице tus, non incertus; заслуживать в-т!я fidem рона potius est apud me Ciceronis sententia; или auctoritatem habere; см. также вероят не иметь (никакого) в. nullius ponderis или ность. В е р о я т н о с т ь veri similitude; (о томъ, momenti esse, ponderis nihil habere (о ве съ чемъ можво согласиться, что можно одо щахъ), tenui или nulla auctoritate esse (о ли брить) probabilitas; по всей в-ти haud dubie; цахъ); приписывать в. чему ниб. v i m tribuere по всей в-ти онъ придетъ, не прндетъ veri alcui rei; много весу multum tribuere, никако simillimum est eum venlurum esse или vereor, го в. nihil tribuere alcui rei; придать в. че ne, ut v e n i a t В е р о я т н ы й veri similis: (съ му ниб. alcui rei pondus afferre, много весу чемъ можно согласиться, что можно одобрить) alcui rei grande momentum addere. в е с ы t r u probabilis (causa, coniectura); вероятнее также tina (вейте в. вообще); libra (съ двумя ча vero propior; быть в-нымъ a vero non abшами); statera (безменъ). horrere; ad veritatem accedere, быть очень Ветвистый ramosus, frondosus. В е т в ь 1) соб. в-нымъ proximo ad verum accedere, vero ramus; (съ листвой) frons; (срезанная или proximum esse, a vero proxime abesse; и это сорванная) termes; священная в. verbena, мне кажется более в-нымъ quod quidem ma обыкнов. pi. verbenae (особ, масличныя или gis credo; мне кажется более в-нымъ, что... лавровыя, которыя употреблялись при свяmagis adducor ut credam съ асе, с. inf.; де щенныхъ обрядахъ). 2) перен. горная в. лать что в-нымъ probabilitatem conciliare brachium. или fidem facere alcui rei. Adv. посред. veri В е т е р о к ъ aura или ventus lenis; иалейшШ simile est съ асе. с. inf., или videri съ inf, в. minima aura. В е т е р ъ 1) соб. ventus; поили посред. nescio an. vereor ne, напр. это, рывъ ветра см. порывъ; в. северный, запад в., ложь vereor пе mendacium sit; в. н e ve ный, восточный и т. д., см. эти прилагат.; reor n t или vereor ne поп; в. п о т о м у ч т о богъ ветровъ, у римлянъ Aeolus; иметь по credo quod; очень в. haud dubie. путный в., плыть съ попутнымъ в. secundos или prosperos ventos habere, secundo vento В е с и т ь 1) = в з в е ш и в а т ь см. зтотъ глаг. 2) cursum tenere; ждать попутнаго в. ventum = иметь известный в е с ь pendere pondo, exspectare; дождаться попутнаго в. idoneum (pondo) valere съ винит, пад. веса; много, ventum nancisci; противный в. ventus adverмало в magnum, parvum pondus habere; sus; плыть противъ ветра i n adversum ven magni, parvi ponderis esse. В в с к ш gravis tum tendere; в. становится сильнее, усили (соб. и перен.); non parvae auctoritatis, magni вается ventus increbrescit, удегается cadit, momenti (перен.); ponderosus (важнаго содер стихъ, улегся consedit, recessit. 2) перен. го жания, напр. epistula); в. слова gravitas ver ворить на в. verba dare ventis или i n ventos. borum. В е с о м ъ см. весь. В е о т н и к ъ nuntius; tabellarius (приноеяпцй Ветка,—точка ramulus. письмо); в. мира nuntius pads. В е с т н и ц а в е т р е н и к ъ bomo vanus или vaniloquus; homo nuntia. В е с т ь см. и з в е т е ; в. о победе см. levis (легкомысленный), mobilis, inconstans победа; пронавппй безъ вести incertus, u b i (непостоянный). В е т р е н о с т ь Jevitas; inconsit; qui incerta morte periit. stantia, ingenii mobilitas. в е т р е н ы й 1) соб. ventosus. 2) перен. = непостоянный ventosus весь 1) соб. (тяжесть тъла) gravitas; pondus; (ingenium, homo): в. человекъ см. ветреникъ. большого веса gravis, magni ponderis, grandi pondere; малаго, ничтожнаго secalevis; (опре В е ч н о с т ь aeternitas; tempus infinitum или деленный весь, елужащШ мерою тяжести aeternum; vita aeterna. В е ч н ы й aeternus;= тела) pondus (также гиря); весомъ въ одинъ безпрерывный sempiternus; долго и безпрефунтъ libram pondo (т. е. valens); весомъ рывно щродолжающшея perpetuus; в. снътъ въ серебряный денарий (монета) pondus агnives quae ne aestate quidem solvuntur; в. gentei denarii; неверный в. (фалыпивыя гири) дружба firma et perpetua amicitia; в. сонъ pondera falsa, (неточный) pondera iniqua; см. сонъ. Adv. semper, perpetuo nunquam верный в. (проверенный официально) pon non, (во векъ) i n perpetuum, i n omne tem dera publice probata. 2) перен. pondus; mo pus; в. жить perpetua vita perfrui; в. жить mentum (решающее значеше); vis; gravitas; въ памяти людей per omnitun saeculorum (личное вл1яше) auctoritas (magnam eius memoriam vivere, manere i n animis hominum. auctoritatem i n ea re fore); человекъ съ (боль- В е ш а т ь suspendere (alqd alcui r e i , alqa re, шимъ) весомъ homo gravis, (какъ горударde alqa re на что; особ, кого ниб. для накаственный челов.) homo, i n quo summa aucto зан!я suspendere alqm (in, de arbore, arbore ritas est et amplitudo; иметь некоторый в., infelici), i n crucem tollere. В е ш а т ь с я = по пользоваться некот. весомъ alqo numero atque веситься suspendio или laqueo vitam finire. honore esse (о лицахъ), magni momenti esse Вещдй vaticinus ( l i b r i ) , fatiloquus, divinus. (о вещахъ); у кого наб. pondus или alqd pon В е щ у ы ъ vates, divinus, hariolus. В е щ у н ь я deris habere apud alqm, valere apud alqm (o vates, mulier или anus fatidica или divina. 1 у r