* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
2) ein kurzcs Ackerbeet, короткое der K u h h i r t i n , Kuhmagd gehorig, поле; na krotusach, auf den kurzen принадлежащей настушк?. Beeten. k r o w a f k a , i , f. (abg. v. krowaf; os. k r o t u s k i , a, e (Magn. zu krotki, os. krdkruwarka, poln. krowiarka, cech. kravafka) tuski, poln. krociuczkii tranz kurz, sehr kurz, коротевъкій. die K u h h i r t i n , Kuhmagd,пастушка, k r o t u s n y , a, e (abg. v. krotus) k r o w a f na, lie, f. (abg. v. krowa; os. kruwafnja, poln. krowiarnia, cech. kurzgeraten; zwerghaft; малорос kraviirna) лый; krotusny ctowek (Br. C. 82, 11), ein zwergahnlicher Mensch; krotusne der Kuhstall, коровій хл?въ, коровbomki ( Br. C. 88, 40), Zwergobstbiiume. нпкъ. k r o t y c , a, m. (dial.), ungenaue Ausspr. k r o w a f o w y , а, с (Adj. poss. v. krowaf) dem K u h h i r t e n gehorig, принадле st. (иепр. выговор, вм?сто) krotcyc, жащей пастуху. s. d. (см. ЭТО). k r o w a , y, f. mit Dem. k r o w k a , i , f. k r o w a f s k i , a, e (abg. v. krowaf) (asl. krava, os. kruwa it dial, krowa, den K u h h i r t e n , d i e К ti h e b epoln. krowa, cech. krava, dr.-polb. treffend, коровій; krowarski gdle, Kuhhirteujunge, Kuhjunge. korwd, kas. krowa; Decl. s. L. & F.-L. p. 365) k r o w e c n i k , a, m. (abg. v. krowecy) 1) der K u h s t a l l , коровннкъ (sw. 1) d i e K u h , корова; na staru krowu Cottb. & w. Sprb. D.); psis (Sprichw. Bdt.), auf den Hund kommen; z kdria jo psiset na krowu 2) der Kuhmist, Kuhdiinger (wie er aus dem Stalle kommt i, коровій (Sprichw.), friiher hatte er Pferde, jetzt пометь. fahrt er mit Kiihen, zu dtsch.: er ist auf den Hund gekommen d. h. er ist k r o w e c y , a, e (asl. *krav§stb, os. verarmt; kruwjacy; cech. kravaci) 2) iibertr. переносно: die Bassgeige, die K u h bz. die Kiihe betreffend; K u h - ; коровій: kroweca groz, der контрабасъ: krowu gras, den Bass, die Kuhstall; kroweca hopus, der KuhBassgeige spielen; ten se tam z krowu schwanz: krowece mloko, Kuhmilch: pdra (Cottb. D.), da kommt der mit krowece hunie, das Kuheuter; krowece der Bassgeige. meso, Kuhfleisch. — Benennung einiger k r o w a f , fa, m. (asl. кга?агь, os. kruwaf, Pflanzen: a) kroweca hopus, das schwarze poln. krowiarz, cech. kravaf) Wollkraut, in der Lausitz auch «Kuh1) der K u h h i r t , der Kuhknecht, schwanz» genannt (Verbascum nigrum K u h junge, коровій пасту хъ; L.); vgl. krowina hopus, s. unter kro2) der Kuh handler, продавецъ коwiny; — b) krowece huriie, das Waldровъ; kroware how zinsa su, Kuhlauseki aut (Pedicularis silvatica L . A.); handler sind heute hier (im Dorfe); vgl. krowine hume. 3) einer, der immer mit Kiihen
-
f a h r t und ackert, Ьдупіій п пашущій k r o w e n c , a, m. (6. Cottb. & ii. Sprb. D.; на коровахъ: ten jo kdriar, ten wd+ar, Musk. & 6. Grz.-D.; asl. *кга?іпьсь, ten krowar, dieser hier hat ein Pferdepom. kiowieniec, cech. kravineci ge.-pann, der da ein Ochsengespann der Kuhstall, коровнпкъ, коровій хл?въ. und jener da ein Kuhgespann. * k r o w a r c y n y , a, e (Adj. poss. v. kro k r o w i c a , e, f. (Dem. v. krowa; Vlsl.) waf ka I die kleine Kuh, die Kalbe, коровка.