* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
— 221 — 1) etwas zweimal tun, д?лать что два раза; 2) spec, obsc.: zweimal den B e i scblaf ausuben, два раза сово купляться. dwojce ( Brat. S4), ungonaue Schrcibung st. (неточно пишется вм?сто) dw6jcy, s. d. (см. это), d w o j c y (asl. dvoji.ci, os. dwojcy) Adv.: zweimal, два раза, дважды, d w o j c y k (Hptm. Gr. 2 Mai fiir dtsch. «zwier»; — die Bildung ist unklar) Adv.: zweimal, дна раза, днажды; cf. (ср.) dwojcy. ; dwojene, na, n. (Nek.; Vbs.) 1) das H a l b i e r e n ; das geteilte Wesen; д?леніе па двое; 2) die Entzweiung, die Spaltung, der Zwiespalt. die U n e i n i g k e i t , Trennung, der Zwist, расторженіе, отд?леніе, разладъ, раздоръ, несогласіе, ссора; wsake dwdjerie hurownas (Br. С. 04), mancherlei Zwist schlichten. dwoji, a, e (asl. dvojb, os. dwoji, poln. dw6j, cech. dvoji) zweifach. zweierlei. doppelt, двой ной; dwdja swajzba, Doppelhochzeit; na dwdju, zweifach; na dwdje, zweifaltig; my to na dwdju stawis (Br. C. 02), den Gehalt verdoppeln; wdni su na dwdju zatowali (Uspr.), sie haben zwei Trauerfalle (im Hause) gehabt oder: sie haben auf zweifache Art getrauert, d. h. die einen (nahen) Verwandten legten Volltrauer an, die anderen (entfernteren) Verwandten Halbtrauer; ta toz se na dwdju roztama (Br. C. 53, 36), dies Schiff zerbrach in zwei Tcile; we torn dome su dwdje zisi. in diesem Hause sind zweierlei Kinder (rechte Kinder und Stief kinder); zwerna ruka — dwdja gluka (Sprichw.), trcuc Hand — doppeltes Gluck = ehrlich wahrt am liingsten. — Bei den Phiralia tantum steht fiir «zwei» stets das distributive dwdje (vgl. lat. Ыпі,
l
ас, a): dwdje knigty, zwei Bucher; dwdje nozyce, zwei Scheeren; dwdje zura, zwei Tiiren. — Su-li how hysci druge Starikojcy? — Jo, dwdje — ne, tsoje! Gibt es hier noch eine zweite Familie Starik? — Ja, zwei — nein, drei! dwojis se (dial.) = dwdjs se, s. d. (см. это). dwojka, i , f. (os. poln. kas. dwojka, cech. dvojka) die Zweizahl, Zwei, двойка, двой ственное число. dwojnica, e, f. (abg. v. dwqjnik) das Z w i l l i n g s m a d c h c n . д?вушкаблизнецъ; dwdjnice, die beiden Zwillingsmadchen (Br. C. 98, 51). dwojnik, a, m. (abg. v. dwojny; os. dwojnik) 1) der (mannliche) Z w i l l i n g , близнецъ; dwdjnika, die beiden Zwillinge; 2) der D i p h t h o n g , двугласная буква; dwdjniki, Diphtlionge (Stpl. Luz. G4,36). dwojnikojski, a, e (abg. v. dwojnik) 1) Z w i l l i n g s - , ДНОЙНПЧНЫЙ; dwdjnikojskej zowce, die beiden Zwillingstochter; 2) Diphthongs-; dwdjnikojske znanie, das Zeichen des Diphthongs. dwojnosc, i , f. (abg. v. dwojny: Br. C. Ii3, 32) die Spaltung i n zwei Teile, zwei Parteien, der Zwiespalt, die Zwietracht, U n e i n i g k e i t , разъедпненіе на дв? части, разладъ, несогласіе. dwojny, а, е (asl. dvojbm>, os. pom. kas. dwojny, cech. dvojny) z w e i t e i l i g . doppelt, zweifach, двой ной; dwdjna drasta, Doppelkleidung; dwdjna pistolija (Br. C. 62, 12), eine doppelliiunge Pistole. dwojosc, i , f. (abg. v. dwojs; Br. C. 60, 31) die Spaltung i n zwei Teile, zwei Parteien, die Entzweiung, die U n e i n i g k e i t , раздвоеніе, разд?леніе, песогласіе, ссора.