* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
immodf ratio — i m m a M i t * * et fortuitii moveri, C i c . vox i. profuse, i d . i.spiritum effundere, Q u i n t ; m t p b . , н е у в е р е н н о , необузданно: i. jactari, v i vere, ferre casum, C i c . liceri, id. a m m S d e r a t i O f onis, f. неумерен ность , необузданность: immoderatione verborum efferri, огь натянутости выраKeaia, C i c . i m * m 5 d e r a < u a i « a d j . (sup., Suet.) не соблюдавший на дд еж а щей в е р ы , не уверенный, необузданный, и з л и п ш Й : i. potos, C i c . tompestates, i d . ; m t p h . : superburo, crudelem, immoderatum fuisse, C i c . i. intemperantia, ^ d . res, О v. I n j u ria, S u e t . 2)безко вечный, неизмеримый: i. cursus, C i c . I m m o c l e a t e , adv. ( с о т р . , Sen.) нескронно, невежливо, неблагопристойно, L i v . , Sen., S u e t . i o u n d d e e t i a , ae, f. нескромность, не вежливость, Nep.. T a c . i m - m o t t e B t u e , a d j . неумеренный въ своихъстрястяхъ, неуверенный, нескром ный: I . genas jocundi. C i c . i m m o d i c e , * d v. н е у м е р е н н о , L i v . , Quint., Lucan. i m - m o d T c u e , a d j . (in—) пересту пающей в е р у , н е у в е р е н н ы й : i . in angendo numero, L i v . i . frigus, О v. lingua i m modica, невоздержный, L i v . также: i m modicus lingua, T a c ; съ gen.: i . glori ae, V e i l , laetitiae, T a c [ный, Н о г . i m - m o d u l n t t i e * a d j . неблагозвучu n - m f t l a r e . 1. v. a. (in, mnla) собств. посыпать жертвенное животное нукою съ солью (mola salsa) обыкнов. а) при носить жертву: i. musis bovem, C i c hostias deo, i d . homines, i d . ; abs.: diis tm> molatur, i d . b) умерщвлять: Pallas te hoc vulnere immolat, V i r g . i . alqm umbris, i d . i i i i m X l a t T o * onis, f. п р и н е с е т е в ъ «ертву, C i c , T a c [ситель, C i c i m i n o l a t o r , oris, m . жертвоприноi m m d l i t u n u i, п. гать, насыпь, L i v . i m - m o r a r i , !• - в . медлить где илн при ченъ нб., оставаться, сидеть: i . соgitationibue. P l i n . i . in re, Q u i n t i m m o r d e r e , den, d i , sum, v. а. ку сать, обкусывать: immorsa hasta, S t a t , c o l l u m , P r o p . immorsue(stomachue),Hor. i m - m o r i . morinr, mortuus v. п. уми рать на ченъ, при ченъ или въ ченъ нб.: i. aquis, Ov. i l i a sorori immoritur i d . i . legationi, Q ц i n t. m t p h . : minus imxnortua, L u c a n . i . stndiis, H o r . 1. i m m o r s u a V p a r t , отъ immordere. 2. i m m o r e u i , us, m . (immordere) yaymcHie, V e i l . i m - m o r t a l i e , a d j . безснертный: i . d i i , animi, C i c gloria, i d . odium, J u s t , immmortalem fieri, S a i l , immortalia ne spores, H o r . m t n m . а) въ высшей в е р е счастливый, P r o p , b) чрезвычайный, особенный* i . gratias ago. P l a n e , ep. v 503 i m m o r t a l i t a e , atis, f. беасжерпе: i . animorum, C i c oratoria, i d . immortalitati commendare или tradere, увекове чить, обеасмергнть, C i c . въ p l u r . : i m mortal itates, божественность натуры, i d . i m m o r i a l i t e r , adv. безенертно; m t n m . , беаконечно, чрезвычайно: i . gandeo, C i c . T j n m o t u f l , adj. недвижимый, непод вижный: arbores ita incideraur, nt innnotae starent, mom en to levi impulsae acoiderent, если ихъ не трогать, L i v. i . aquae (sa glacies), Ov. arenae, не тронутыя плугонъ, L u c a n . ; m t p h . неподвижный, неизменный, постоянный, твердый: i . dies, ясный, тихШ, Т а с mens, V i r g . fata, i d . pax, T a c est mihi immotum, i d . или sedetimmotum animo, V i rg,=»sостаюсьпри тонъ в е. i m - m u g T r e * i'o, H, v. п. нычать где или при ченъ нб., V i r g . , S i l . i m - m u l g e r e , ео, v. п. доить во что вб.: I ubera Jabris, V i r g . i n t - m u n d a h i l i e , a d j . (in, mundare) не иогупиЙ бытьочищеннынъ, T e r t . i m m u i i d t l i e e , ei, f. нечистота, T e r t . i m - m n n d u s , ad j . (со m p., P1 i n.,S en.) нечистый, неопрятный, грязный, V i r g . , H o r . , m t p h . ; i . ignominiosaque dicta, Hor. i r a - m u m r e , 4. v. а. укреплять где нб., ограждать, T a c i m - m u n i a , a d j . (in, munus) 1) сво бодный отъ общественной службы, общ. повинностей и пр. а) свободный отъ в о енной службы, с ъ а Ь 1 . : immunis m i l i t i a , L i v . b) своб. отъ поправки дорогъ, C i c . F o n t . 4. i n . с) отъ податей, отъ пошлннъ: i . ager, C i c . civitas, Caes.; с ъ gen.: i . portoriorum, L i v . m t p h . а) отъ nocodifi: поп» ego te meis immunem meditor lingere poculis, H o r . i . fucus, V i r g . p) отъ подарвовъ, не щедрый: immunem Cynarae placuisse rapaci, H o r . i . manus, i 4. 2) вообще свободный отъ чего нб., не обрененевный,избавленный, не уча ствующей, невинный, и под., съ gen.: i . delictorum, V e i l , boni, raali, caedis, О v. operum. aequoris, i d . bos imm. aratri, i d . ; съ abl.: i . vitiis, voluptatibus, calamitate, clade belli, V e i l . ; i . ab arbitris domus, i d . ; abs.: immunis dabat omnia tellus, Ov. 3) не готовый къ услуге, не услуж ливый: non enim inhumana virtus, neque i m m u n i s , neque superba, C i c . i m m t i n i ' t a o , atis, f. 1) свобода отъ общественной службы, уволнеше отъ чего нб.: i . et libertas patriae, C i c i m munitates dare, i d immonitatem alcui o f f err e, donare, Suet, или tribuere, T a c . н adimere, S u e t , immanitate alqm dona re, C u r t . ; съ gen.: omnium rerum, Caes., C u r t . 2) вообще свобода отъ чего нб.: i - hujus maneris, C i c .