* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
dietinctue — distribuerc coelum astris, Cic. herbae innumeria floribus, О т . retia maeulis, i d . : m t p b . : distinct! dignitatis gradus, возвышенные, высппя, C i c . въ о с о б , о ръчн, и отно сительно разноо6раз!я: composita oratio at o m at a et artifieio quodam et expolitione distincta, C i c . также объ о р а т о р а : et creber et distinctus, i d . distinctior et urbanior et altior Cicero, T a c . 2. d i s t i n e t u s * us, m. (distinguere) 1) различение, o b j . различие, отдич1е: animal et ore ac distinctu pinnarum a ce teris avibue diversum, T a c . 2) и с п е щ р е Hie, S t a t . d i e - t i B e r C * tlnfeo, tinui, ten turn, v. a. (dis, tenere) 1) отдельно держать, от делать, разделять: tigna binis utrimque fibulis ab extrema parte distinebantur, Caes. qua duo porrectus longe freta distinet Istbmos, О v.; quern notus trans maris aequora ennctantem s pati о Iongius annuo dulci distinet a domo, H o r . ; m t p h . а) разделять, разъединять, раз р ы в а т ь : duae sententiae distinebant se natum, L i v . distineor ac divellor dolo re, C i c . b) с ъ а с е . вещи, задерживать, заиедлать: d,rem, pacem, L i v . victoriam, C i c . 2) въ особ, разъединять чьи нб. силы и не давать ииъ сосредоточиться, особ, у военныхъ, развлекать, разъеди нять: plura castella Pompejus pariter, distinendae manus (Caesaris) causa, tentaverat, Caes. d. copias Caesaris, manus hoatium, i d . quacunque incessere late populati sunt tecta agrosque, ut distinerent Volscos, L i v . ne uno tempore dupl i c i bello Romanae vires distinerentnr, J u s t , также: d. regem ancipiti bello, L i v . также развлекать унственныя силы, задавдивать делами, заавиать: ex eo col ligere poteris, quanta oecnpatione dist i n e a r , Cic. multitudine j u d i c i o m m et novis legibus ita distinemur, u t — , i d . antea distinebar maximis occupationibns, propterea quod omnibus curia remp. mihi tuendam putabam: turn hoc tempore m nlto distineor vebementins, i d . d i - s t i n g u e r e * guo, x i , ctum, v. a. (собств. посредствоиъ тыкания иди накалывашя разнечать), разделать, разни мать: opus inclusum (terram) nnmero (zo-narum) distinxit eodem cura dei, О v. въ о с о б , въ грамм.,делать или означать оста новку в е чтенш и письме, отделать: i n lectione puer ut sciat, ubi suspendere spiritum debeat, quo loco versum distinguere, ubiclaudatur sententia, Qu i n t. d. voces i n partes, C i c . m t p b . различать, въ соедин. с ъ separare и dividere, C i c . d. servos num его, i d . cadentes guttae intervallis, id. d. oratornm genera aetatibus, i d . d. ambigna, secernenda, i d . thesin a causa, Q u i n t . ; vero falsum, Н о г . б е з л и ч н о : non distinguitur, quid — , C i c . — an, Q u i n t , non dtftincto, an—, T a c . 2] ис- 357 пещрять, у к р а ш а т ь : litora distincta tectis et urbibns, C i c . Cynosure stellis d i stincta, i d . pocula e x auro quae gemmia erant distincta clarissimis, i d . poma va~ rio colore, i d . также: racemos, H o r . m t p h . особенно чтобы придать вещи более pasHoo6pasia: orationem variare et distinguere quasi quibusdam verborum sententiarumque insignibus, C i c . d. h i storiam varietate locorum, i d. ut variari voluptas distinguique possit, i d . ocoupationes carmine breviразнообразить, P l i n . j . coenam comoedis, i d . graviora opera lusibue, i d . d i e - t o r q u e r e * queo, si, tum, v. a. 1) искривлять, косить, уродовать : d. ora cachinno, О v. oculoa, H o r . labra, Q u i n t . 2) измучить, собств. и m t p h . , S u e t . , Sen. d i s t o r t i o , <>nis, f. (distorquere) в с к р и в л е ш е : d. membrorum, C i c . die t o r t u s , p a r t , оте distorquere; a d j . ( с о т р . и sup., Cio.) н с к р и ы е и я ш й , косой, уродливый: distortus ejecta lingua, C i c . d. morbo, S u e t , vultua, Q u i n t , crura, H o r . ; abs., о человеке. С i с ; m t p h . уродливый, странный: пес u l l u m distortius (genus enunciandi), quam—, Cic. d i s t r a c t i o * finis, f. (distrahere) р а з дел enie, разрыве: d. animorum, C i o . ani mi corporisque, S e n . о с о б л . о т в р а щ е H i e , necoraacie, C i c . d i e t r a c t u s * p a r t , отъ distrahere; a d j . разделенный, m t p h . развлеченный: d. tantorum operum mole, V e i l . d i s - t r a h e r e * ho, x i , ctum, v. a. 1) р а с т а с к и в а т ь , р а з р ы в а т ь , расторгать, делить на части: quod dirimi distrahive поп possit,Cic.d. corpus,Liv. turbatis dietract us equis, V i r g . d. aciem, разрывать, Caee. в ъ о с о б . а) растягивать, протяжно выговаривать: d. voces, C i c . b) въ роз ницу продавать, Snet., T a c . , J u s t . , bona venum, G e l l . m t p h . а) разсеивать, развлекать: oratorie industriam i n plura studia distrahi nolim, Cic. i n omnes cu rae distrahi, T a c . ; fama distrahi, быть на худоиъ счету, i d . /3) препятствовать, вешать, Caes. у) оканчивать, прекра щать: d. controversiam, C i c . 2) distrahi, быть в ъ раэдуиьи, въ нерешииости: ani mus i n contrarias partes или i n contrarian sententiae dietrahitur, C i c . animus distrahitur i n deliberando, i d . также: dietrahor, quum—, i d . 3) силою отделать, от рывать, разлучать: d. membra ab alq<> C i c . d. alqm a complexu suorum, C i c . alqm ab alqo, разлучать, i d . ; m t p h . sapientiam, temperantiam, fortitudinem co pulates esse docui cum voluptate, ut ab ea nullo modo nec divelli nec distrahi possint, i d . d i s - t r i h u v r e , no. u i , Qtum, v. a. 1) разделять, делить* d. pecun. v i r i t i m .