* Данный текст распознан в автоматическом режиме, поэтому может содержать ошибки
B i s a l t a e iterum, C i c , S u e t или primo — rursns, i d. или et безъ primo и след. rursns, i d. bis in die, дважды въ день, C i c . н bis die, V i r g . , T i b . , Н о г . , такъ in mense, Suet., часто въ соединенш а) съ числительными разделительными у поэтовъ и въ прозе:bis b i n i , Cic. b. quini, V i r g . , * O v . , b. seni, V i r g . b. miJlies, L i v . , H i r t . b) съ чи слит, основании : bis d u o , О v . b. tres, H o r . bis quatuor, O v . b. quinque, H o r . , О v. b. sex, V i r g . b. septem, novom, О v. b. centum i d , b. m i l l e , H o r . cj bis tan t u m , V i r g . d) bis ad eundem , дважды сделать одну ошибку, C i c . у P h a e d r . : bis peccare, 1,7, 2. BTsaltae arum, m. бнзальты, epaxiRCKiR народъ при p. Стриионе, L i v . B T e a l t i e , id is, f. дочь Бизальта, в е оФана, превращенная Нептуноиъ въ ов ну, О т . B i e a n f Ь а е « arum, f. Б и с а н е а , городъ во б р а м и при Мряиорномъ н о р е , саносскал к о л о т я , N e p . B i e t o n i t f , Tdis, a d j . f. бнстонсюй, Ov. s u b s t враюянкя, е р а ы й с к а я бакхантка, Н о г . b i e u l c u s , a d j . (bis — ) собств. раз деленный двуня бороздаии, вообще разд. на две части: b. lingua, О v. B i e t o n i u e * a d j . бистонскдй, ерашЙс м й , Ov. B T t h y n i a * ае, 1. В и е н ш я , въ Ма лой Asiu, нежду Мранорныиъ и Чернымъ иоренъ, C i c , Т а с B T t h y n i c u s . a d j . внеинсмЙ, C i c ; s u b s t . Bithynicus, i , т . , виеинсшЙ, про званье, кв. Помпея, победившего внейнянъ, C i c . B l t h y n i e * Idis, f. внеинянка, О v. B T l h y n u a , adj. внеинскШ, Н о г . s u b s t . B i t h y n h orum, т . виеины или внеиняне, T a c . B i t o или B t t o n , unis, т . Битонъ, сынъ аргосскоЙ жрицы Кидиппы, братъ Клеоба, Cic. 4 — b l a n d u s b l a n d e , adv. fcomp. и sup., Cic. льстиво, лясково, дружественно, к р о т ко, т и х о : b. rogare, petere alqd, C i c appellare, i d . , H i r t . moderare f i d e m , H o r . quaerere, S u e t , expergefactnm relinquere, J u s t . blandiloquentia, ae. f. л е с т ь , Vet. poet, у C i c b l a n d i - l d q u i u m , i i , u. (blande. l o qui) лесть: b. insidiosum, A u g . b l a n d T i n e n t u i t b L n. 1) лесть, л а скательство, льстивое слово, речь: b . sublevavit metum, T a c . обыкновенно ate въ plur.: blandimentis coirumpi, Ci c. m u l tari. i d . alqm capere, P l i n . ep. infectae epistolae, i d . blandimenta alcui d a r e , L i v . jactare, Ov 2) прнвязывяюпий п р е д нетъ, прелесть: nobis blandimenta n a t u ra ipsa genuit, C i c blandimenta v i t a e , T a c sine blandimentis ex pel I ere f a m e m , Tac. b l a n d T r i * 4. v. n. (blandus) 1) л а с к о в о , нежно прижиматься, ласкаться, т е реться, alcui и abs: Hannibalem p u e r i liter blandientem p a t r i , ut duceretur i n Hispaniam, L i v . eessit immanis tibi b l a n dienti, janitor aulae Cerberus, H o r . i n blandiendo lenis et summissa vox, Q n i n t . 2) в о о б щ е , льстить, говорить десть, a l c u i , C i c , O v . b. auribus, пр]'ятно д е й ствовать на слухъ, P l i n . , ep. такъ v o t i s suis, Ov.; abs.: litigare simulantem b l a n diri, C i c 3) п р и в я з ы в а т ь , п р и м а н и в а т ь , пр!ятну быть, нравиться: voluptates sen&ibus blendiuntur, Q u i n t , nobis s c r i p t a nostra blandiuntur, i d . facie ingenii b l a n diuntur (quaedam inventiunculae),i d. b l a n ditur coeptis fortuna, T a c . i n e r t i a , i d . profectus, S u e t , umbra (populi), О v . b l a n d i t i a * ae, f. 1) ласкаше, л а с к а , нежность in cive excelso atque homine nobili blanditiam, ostentationem, ambitionem notam esse lovitatis, C i c b . popularis, i d . обыкновенно же въ p l u r . ласки, лпековыя слова, нежности: C i c , L i v . 2) приманчивость, п р и в л е к а т е л ь ность, приятность, прелесть: b l a n d i t i i s praesentium volnptatum deliniti atqno c o r t u p t i , C i c . rerum talium blanditia ( l e c tione poetarum) reparantur, Q u i n t . b l a u d T t u s * p a r t , отъ blandiri, n p i ятныЙ, привлекательный: b. rosae, P r o p . b l a n d u s , adj. ( с о т р . , Т е г . ; s u p . , C i c ) 1) льстивый: secerni autem b l a n d u s amicus a vero et internosci potest, C i c . Alcibiades affabilis, blandus, t e m p o r i b u s callidissime inservieus, N e p . (opp. g r a vis, tristid) и въ соединеиж съ r i d i c u l u s suadens, humanus , Q u i n t , b. p o p e l l u s , P e r s . p o e t , съ gen.: b. prccum, S t a t . ; съ a c c ; b. genas vocemque, i d . съ i n f.z alcui dare vincla, i d . такъ H o r . 2) п р и манчивый, привлекательный, нилыЙ, n p i ятныЙ, а) о лицахъ: voluptates b l a n d i s - b i t u m e n , iinis, п. земляная смола, горный деготь, Т а с для волшебнаго употреблешя, V i r g . , Н о г . h i l u m i n e u e , a d j . состояний изъ гор ной смолы: 1). viros => bitumen, О v. q i - v e r t e x , Tcis, a d j . ( b i s — ) двувершинный: b. Parnassus, S t a t b i v i u e * a d j . (bis, v i a ) миеюни'й два пути: b. fauces, V i r g . colics, V a l . F l . s u b s t . bivium, i i , п. раздвоешс дороги, Virg., Liv. b l a e e u e , a d j . (gr.) шепелявый: b. lingua, O v . sonus (о попугае), О v. y u b s t . 6 пьяноиъ, J u v . B l a e s u s , i , m. Блсзъ. прозванье въ роде Сенирошевъ, Т а с B l a n d a ^ ае, или Blandae, arum, f. Бланда, прибрежный городъ въ Луканш, L i v. %